alkionehoxe/poesía

                                                
                                                                                                Francisco Xosé Domínguez



Acordo submerso no entullo

do rañaceus que erguín aquela noite

seica os alicerces eran febles

e a terra un lameiro fondo

no que chiaban as cegoñas.


A cidade é un abeiro roto

por centos de milleiros de megavatios,

por rúas que chegan as autoestradas

da man dunha prostituta famenta.


O mundo vira mais amodo

do que o tempo corre nos nosos peitos.

A morte ven as caladas

a perguntar por nos.